Slide a a a h1-rev h1-rev a a ..simply Οι μέλισσες δημιουργούν και εσείς απολαμβάνετε! Shop On Line h1-rev-img-1 h1-rev-img-2 h1-rev-img-3 h1-rev-img-4 h1-rev-img-5

Το πιο αγαπημένο προϊόν των μελισσών! Τι μας κάνει όμως να το αγαπάμε τόσο πολύ; Τι καταλαβαίνει ο οργανισμός μας από αυτή την τόσο οικεία γεύση; Καταλαβαίνει πως είναι ότι πιο φιλικό και θετικό για εκείνον, πως του κάνει μόνο καλό! Πάντα είναι το πιο ασφαλές τρόφιμο! Πόσο μάλλον όταν έχει παραχθεί από τις μέλισσες και μόνο, χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση! Και ακόμα περισσότερο όταν προέρχεται από αυτοφυή βλάστηση όπως εκείνη των δασών της Αρκαδίας, που είναι η λιγότερο ή έστω μία απ’ τις λιγότερο μολυσμένες περιοχές της χώρας μας! Πόσες φορές έχουμε ακούσει για νοθεία και απαράδεκτα κατάλοιπα στο μέλι… Πόσο κρίμα είναι να χαλάμε από μόνοι μας ένα θαύμα της φύσης… Έχουμε όμως τη δυνατότητα να καταλάβουμε αν ένα μέλι είναι νοθευμένο και δεν αναφερόμαστε σε ελέγχους εργαστηρίου αλλά μόνο στη γεύση μας! Αν ένα μελί είναι απλά γλυκό, χωρίς αρώματα και με υφή που διαλύεται εύκολα στο στόμα τότε δυστυχώς σημαίνει πως κάτι δε πάει καλά.

Πρέπει όμως να ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ σημαντικό. Το μέλι προέρχεται από φυτά, άνθη και δέντρα, τα οποία δεν ανθίζουν κάθε χρόνο με τον ίδιο ρυθμό. Όπως τα κρασιά κάθε χρονιά είναι διαφορετικά σε γεύση, αλλά και σε χρώμα , γεγονός που οφείλεται στις καιρικές συνθήκες, έτσι και το μέλι διαφέρει από χρονιά σε χρονιά. Έτσι λοιπόν, άλλες φορές οι καιρικές συνθήκες ευνοούν περισσότερο την ανθοφορία κάποιων φυτών και λιγότερο άλλων, οπότε εκεί είναι που τα αρώματα του μελιού μπορεί να διαφέρουν, όχι όμως να λείπουν! Στο ελατίσιο μέλι του Μαινάλου, για παράδειγμα, η γνωστή βανίλια Μαινάλου, έχει μια περίοδο μελιτοφορίας περίπου δύο μηνών, από τα μέσα Μαΐου μέχρι τα μέσα Ιουλίου. Η μελιτοφορία αυτή ξεκινάει σε εποχή που οι θερμοκρασίες είναι ακόμα χαμηλές, οπότε η ουσία που βρίσκεται επάνω στα έλατα είναι πάρα πολύ πηχτή και πολύ άσπρη.

Όσο περνάνε οι μέρες και ζεσταίνετε η φύση, η ουσία αυτή αρχίζει να γίνεται όλο και πιο αραιή και λιγότερο έντονα άσπρη, ώσπου κατά το τέλος της περιόδου μελιτοφορίας έχει πια φτάσει στο χρώμα του χρυσού, πάντα όμως με ανταύγειες ιριδίζουσες και πυκνότητα μεγαλύτερη από οποιοδήποτε άλλο μέλι! Αν λοιπόν στην αρχή της μελιτοφορίας πιάσουν βροχές, τότε τα μελισσάκια δε μπορούν να μαζέψουν το μέλι από τα έλατα, οπότε εφ’ όσον ξεκινούν αργότερα, το μέλι που θα βγει θα είναι λίγο πιο σκούρο. Οι θρεπτικές ουσίες όμως, παραμένουν ακριβώς οι ίδιες. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δοκιμάσει κανείς τη γευστική διαφορά μεταξύ των μελιών που παράγονται κάθε χρόνο στην ίδια ακριβώς τοποθεσία του βουνού! Ένα άλλο θέμα που προβληματίζει τον κόσμο σχετικά με το μέλι, είναι η κρυστάλλωσή του και αξίζει να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει. Μόνο τα μέλια που προέρχονται από άνθη, κρυσταλλώνουν. Τα μέλια του έλατου, του πεύκου και της δρυός, που ονομάζονται μελιτώματα, δεν κρυσταλλώνουν.

Ο λόγος που συμβαίνει η κρυστάλλωση είναι η διατήρηση των θρεπτικών συστατικών. Τα σάκχαρα «αγκαλιάζουν» τους γυρεόκοκκους ώστε να τους αφυδατώσουν για να παραμείνουν θρεπτικοί και ολόφρεσκοι! Έτσι λοιπόν αν θέλουμε να έχουμε όλη τη δύναμη της φύσης, πρέπει να μάθουμε να σεβόμαστε τον τρόπο που λειτουργεί. Σίγουρα ξέρει καλύτερα από τον καθένα μας ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος! Για να διατηρήσουμε το μέλι σχετικά ρευστό χρειάζεται να το ανακατεύουμε καλά, μια φορά την εβδομάδα. Έτσι πετυχαίνουμε να έχουμε μια κρυστάλλωση που δεν μας ενοχλεί αλλά διατηρεί το μέλι θρεπτικό. Πρέπει όμως να επαναλάβουμε εκείνο που αναφέραμε νωρίτερα, πως δηλαδή είναι η αίσθηση του μελιού που θα μας δώσει τη σιγουριά ό,τι είναι «μελισσένιο»!